Schone jongens! En zot dat al die meiskes daarvan zijn!
Legel annoteert het leven.
Posted by
legel
at
10:09
0
comments
Labels: jongenstoch
Het komt er dus op aan om continu de geafficheerde afstand te vergelijken met de afstand op de tripmaster.. Het zou toch gemakkelijk zijn mocht de PC rechtstreeks verbonden zijn met de tripmaster, en zelf zeggen : te traag 10m, te snel 20m, OK.
Daar zeg je zo wat. Awel, er is in Spanje een kerel die een toestelletje ontwikkeld heeft dat aangesloten wordt op de sonde van de tripmaster, en de afstand continu vergelijkt met de ingestelde gemiddelden, en door middel van gekleurde lampjes aangeeft of je sneller of trager moet rijden.
Bovendien heeft dat ding de mogelijkheid om er tijdens het rijden ‘extra meters’ aan toe te voegen, om zo de trip de corrigeren voor de afgesneden bochten.
En het heeft een extra display dat in het gezichtsveld van de piloot kan gehangen worden, zodat de co enkel nog moet navigeren en metertjes toevoegen.
Kansloos. Dat ben je zonder Blunik. De tijdsverschillen tussen de eersten bedragen 10den van seconden. Wat in wezen wil zeggen dat het verschil tussen de eerste en de 10de pure luck is.
We zijn dus alweer ergens in de middenmoot geëindigd. Blunicqué, comme dit mon pilote.
Posted by
legel
at
09:27
0
comments
Labels: transportation
Wie aan het einde van de rally de minste straftijd heeft, is de winnaar. As simple as that.
Het komt er dus op aan om tijdens de ritten zo goed mogelijk te controleren of je de juiste afstand in de juiste tijd rijdt.
Hier kan het op verschillende punten fout gaan:
- een obstakel verhindert om de juiste snelheid aan te houden
- de piloot slaagt er niet in om de juiste snelheid aan te houden.
- de auto laat niet toe om de juiste snelheid aan te houden
- de co-piloot maakt geen berekeningen omdat hij bezig met navigatie
- de piloot of co-piloot vergissen zich bij de navigatie
- de chrono is verkeerd gestart of abusievelijk gestopt
- de tripmaster geeft niet de juiste afstand aan
- de co-piloot maakt verkeerde berekeningen
Een obstakel (een vuikar, of een politiecontrole, of een everzwijn, ...) is pech. Piloot en auto waren dik OK, de co-piloot navigeert behoorlijk, en zet de chrono op de juiste moment aan en af. Schiet dan over als main points of failure :
- de dyscalculische co-piloot
- de foute tripmaster
Om te vermijden dat ik continu moest hoofdrekenen, wat in momenten van vermoeidheid wel eens lastig kan zijn, én omdat ik leid aan programmeursluiheid, heb ik een macrootje geschreven in excel die om de seconde de ideale afstand berekend. Het komt er dus op aan om continue de geafficheerde afstand te vergelijken met de afstand op de tripmaster. (dus toch een minimum aan rekenwerk. Het zou toch gemakkelijk zijn mocht de PC rechtstreeks verbonden zijn met de tripmaster, en zelf zeggen : te traag 10m, te snel 20m,OK). Dat ging behoorlijk, maar de tijd tussen het kijken nar de trip en naar het scherm zorgde toch voor een delay. Bovendien valt het niet mee om de systeemklok op een tiende van de seconde precies gelijk te zetten met de rallyklok.
De afstand die de organisoren in aanmerking nemen, is opgemeten door een meetvoertuig dat niét aan de gemiddelde rallysnelheid rijdt, maar gewoon het midden van zijn rijstrook volgt. Bijgevolg : als je bochten afsnijdt, rijd je minder afstand dan de officiële! De plek waar de radar staat is bijvoorbeeld 3,56 km, maar op die plaats geeft jouw trip 3,15 aan. Je berekeningen zullen dus fout zijn, omdat de input niet goed was. Echt professionele co-piloten houden in de gaten waar een bocht wordt afgesneden, en een verhogen de trip in hun gedachten met een paar meter.
Dus zelfs met een nifty little ‘puter op mijn schoot zat er blijkbaar toch nog wat foutmarge op mijn berekeningen...
Posted by
legel
at
09:15
0
comments
Labels: transportation

RCBH 2011 is een regularity rally. De rally omvat zo’n 30 etappes. De co-piloot beschikt over een roadbook, waarin de wegbeschrijving staat.
In een regularity rally kan de wegbeschrijving verschillende vormen aannemen:
Ook het klassieke bolletje-pijl kan wat moeilijk gemaakt worden.
Met de ideale doorlooptijd en de afstand van de etappe kan je kijken wat je gemiddelde snelheid op de etappe moet zijn. Meestal is dat vlot doorrijden.
Maar voor sommige delen van de etappe wordt er verwacht dat je continu aan een bepaalde snelheid rijdt. In de RCBH is dat meestal 50 km/u. Dat lijkt traag, maar in een bergpas continu 50 rijden gaat verrekt hard. (en als het traject dan ook nog eens open is voor publiek verkeer, moet je af en toe toeren uithalen om voorbij te steken). Het is de taak van de co-piloot om op basis van een chrono, een tripmaster (een kilometerteller met een preciesie van een decameter), het roadboek, een een set tabellen te kijken of de piloot te snel of te traag rijdt, en dat bij te sturen.
Dus : we zijn al 3 minuten 22 seconden aan het rijden, dus zouden we in principe 2,80 km moeten gereden hebben, dus we zijn ofwel al te ver (vertragen) of niet ver genoeg (versnellen). Of nog : Het roadbook zegt dat we bij deze afslag 7 km 40 gereden hebben, dus onze ideale passage tijd is 08:43, maar we zijn te vroeg (vertragen) of te laat (versnellen).
Het wordt nog leuker, als tijdens deze RT het gemiddelde wijzigt! Of tijdens de RT zitten er in het roadbook een aantal venijnigheidjes, waardoor de co-piloot zijn aandacht daar nodig heeft, en even de snelheid niet kan controleren.
In de wagen zit een “transponder”, waardoor een verdekt opgestelde radar kan nagaan welke wagen er op op wel moment passeert, en zo kan er gecontroleerd worden of je de juiste snelheid rijdt. Zoniet, dan krijg je straftijd. Wie aan het einde van de rally de minste straftijd heeft, is de winnaar. As simple as that.
Posted by
legel
at
19:56
0
comments
Labels: transportation
"Maar P toch, ik heb je nog nooit zo ontspannen gezien" had O gezegd toen ik vorig jaar terug kwam van de rally. Vaneigens dat ik dus dit jaar zou terug gaan. Dit jaar kozen we El Txoco als hoofdkwartier om één en ander te bekokstoven. Mijn piloot had in tussentijd zijn Golf GTI verkocht, en bovendien vonden we toch dat die in tweede versnelling wat koppel te kort kwam om een kans op de ereplaats mogelijk te maken. Dus had hij zijn gedachten gezet op een fraaie Porsche 911 SC uit 1978, met nog zo'n 150 PK over. We bestelden nog een tweede halve liter witte wijn om dat idee door te spoelen, we rekenden en telden, we overliepen de lijst met recent overleden collega's, we vulden een lottoformuliertje in, en Jay ging een testritje maken met de bolide.
Vendu, vaneigens, het bleek een Fast Road te zijn, dat is een auto die nog deftig genoeg is om mee onder de mensen te komen, maar die toch een aantal wijzigen ondergaan heeft, waardoor je er gerust een rally kan mee rijden. Keramische remmen, verbeterde ophanging, verstralers, 4-puntsgordels en een rolkooi. Vooral dat laatste was een pluspunt, de nachtelijke ritten over beijzelde bergpassen stonden mij nog klaar voor de geest. Het werd dus de Porsche.
Posted by
legel
at
09:28
0
comments
Labels: transportation
Mocht u ongeveer min of meer 18 jaar zijn, en op 7 mei even uit de bol willen gaan onder invloed van een paar bij de tijdse DJ's dan is dit zi plees toe bi! Als ik tegen dan aan oordopkes en een goede flash geraak maak ik misschien feauteaus.
Posted by
legel
at
22:19
0
comments