Ik ben bijwijlen een vitter, ik weet het, maar ik dacht toch dat ze bij MySpace deftig Engels spraken. Ik krijg deze foutmelding als ik een account probeer aan te maken :
Voor zo'n internationaal product, met zo'n community erachter, is dat toch niet moeilijk om de foutboodschappen te laten valideren door een native speaker ?
Ik heb ze dus een mailtje gestuurd, benieuwd of dat helpt.
Loop ik daar nu in de fnac op zoek naar een compact fototoestelletje - kwestie van altijd een deftig fotospel bij de hand te hebben - als ik hoor omroepen dat Yevgueni een miniconcertje gaat brengen. Ik haast me naar de concertruimte, waar de gasten van Yevgueni al vrolijk staan te zingen voor een lege zaal. Geert zwaait vriendelijk naar mij, alsof ik een oude bekende ben. Hu ? Blijkt dat ik even te vroeg te zaal ben ingelopen, en ze nog aan het soundchecken zijn ...
Even weer buiten, en na tien minuutjes begint het optreden dan echt. Het zaaltje loopt snel vol, wat Yev plezier doet, want 2 jaar geleden speelden ze op de dezelfde plaats voor 5 man en een paardekop.
Het begint sterk met TiTa Tovenaar, Klaas zingt overtuigend, ondanks het feit dat het pal op de middag is, en ze blijkbaar laat opgezeten hebben.
Het wordt even ontroerend met Honger, een nummer waarin ze met een paar beelden een hele wereld oproepen: vreemd hoe je met een paar zinnetjes het leven van sommige mensen zó voor je ziet. Sterk, zeer sterk.
Ook Marcel straalt eenzelfde weemoed uit. We leren ook dat het hier gaat over een Leuvense zwerver.
Vrolijker wordt het met Manzijn. We mogen meezingen, maar blijkbaar zitten er geen die-hard fans bij die het filmpje al op YouTube gezien hebben.
Klaas doet er ook even zijn beklag over dat zijn vrouw zo vaak van huis weg is, en hij dan alleen achterblijft. Maar hij heeft er wel een mooi liedje over gemaakt. En bovendien : morgen komt ze thuis
De akoestische set maakt behoorlijk indruk. Ik schaf me meteen het CD-tje aan, en laat hem signeren door de band. Heel vriendelijke en beleefde jongens !
U kan nog even meegenieten van Manzijn, en ik wens u een hele dag het hoofd vol tudutu tudutututu !
S en ik passeren zo rond halfacht aan het StPietersplein in Gentt, en er is blijkaar een feest aan de gang. Nu ja, feest, het blijk een festival te zijn, waarop alle jonge alternativo's rondlopen. Leuk om zien : op twintig jaar tijd is er nog niet veel veranderd: nog altijd dreadlocks, indisch katoenen broeken, vuile voeten in sandalen, patsjoeli, weedgeur. Alleen piercings, dat is er toch wel bijgekomen.
Puur jeugdsentiment, en ik voel me heel even weer een pak jonger.
We amuseren ons met Jupiter & Massive 5, met verklede bomen en pinguins, en drinken iets uit een Ivago beker.
Doodjammer dat ik geen deftig fototoestel bij heb, want het licht is prachtig, de lage avondzon schijnt mooi op de gevel van de de StPieterskerk en de mensen die ervoor zitten. Dan maar met de Siemens C65 :
Ik moet me toch dringend eens een compact fototoestelletje aanschaffen.
Het Atomium blinkt weer zoals voorheen, en vooraleer er weer een doffe laag opligt wilden we het toch van dichtbij zien. Het blijft een fascinerend bouwwerk, en naar de film over de werkzaamheden die in één van de bollen getoond wordt, kan ik blijven kijken.
